ඇත්තටම මේක හදවත උණුසුම් කරන, ඇසට කඳුළක් උනන තරමේ ලස්සන, ආදර්ශමත් කතාවක්.
දෙපා වාරු අහිමි වුණත්, හිතේ ශක්තියෙන් ලෝකයක් ජයගන්න පුළුවන් කියලා ඔප්පු කරපු පුංචි වීරයෙක් ගැනයි මේ. ඔහු නමින් සචිත් ගිම්හාන. කුඩා අවධියේදීම මුහුණ දුන් අවාසනාවන්ත රිය අනතුරකින් පියා අහිමි වෙලා, සචිත්ගේ දෙපා වාරුත් අහිමි වුණා. නමුත්, ඔහු දෛවයට අභියෝග කරමින් තමන්ගේ හීනය පස්සේ ගියා.
මේ ජයග්රහණය පිටුපස තියෙන සැබෑම කතාව වෙන්නේ, පියා අහිමි වූ තැන සිට තම දරුවාගේ හීනය වෙනුවෙන් තනිවම සටන් කළ දිරිය මවගේ කැපකිරීමයි. දරුවා රෝද පුටුවක තබාගෙන, පියෙකුගේත් මවකගේත් යන දෙදෙනාගේම ආදරයත් ශක්තියත් දෙමින් ඇය විඳි අප්රමාණ දුක්ගැහැට අද මේ ජයග්රහණය හමුවේ මල් පල දරා තියෙනවා. ඇය සචිත්ගේ දෙපා වාරු වෙමින්, ඔහුගේ සෙවණැල්ල වෙමින් ආ ඒ දුෂ්කර ගමන දරුවෙකුට ලෝකයේ ලැබිය හැකි උතුම්ම ආශිර්වාදයයි.
මාතර රාහුල විද්යාලයේ ඉගෙනුම ලැබූ සචිත්, මෙවර උසස් පෙළ විභාගයෙන් A සාමර්ථ්ය 3ක් ගෙන මාතර දිස්ත්රික්කයෙන්ම 9 වැනියා වෙමින් වෛද්ය පීඨයට සුදුසුකම් ලබාගෙන තියෙනවා. ඔහු මුළු රටටම මහඟු ආදර්ශයක්.
ශිෂ්යත්වය සමත් වී, පසුව සාමාන්ය පෙළද හොඳින් සමත් වූ මේ වීරයා රෝද පුටුවේ සිටිමින් ඔහු පෙන්වූ ඒ නොසැලෙන උත්සාහයත්, මවගේ අප්රතිහත ධෛර්යයත් අද මුළු රටේම ගෞරවයට පාත්ර විය යුතුයි.
