එහෙනම් එහෙම කවුරුත් නැති වෙන්නේ කොහොමද..?
සෙනඟ අඩු බස් රථයේ ටිකට් නොගෙන යාමට අපූරු ඝන දෙවි නුවණක් පහළ වූ අයකු පිළිබඳව කතාවක් දකුණේ නගරයකින් අසන්නට ලැබෙනවා.
හැඩට ඇන්දත් අතේ සතේ නැහැ. කතාව දෝලාවෙන් ගමන පයින් වන් අපේ හාදයෙක්. මිනිහා බස් එකේ යන්නෙම ටිකට් නොගෙනයි. හොරාටයි. කොන්දොස්තර කොලුවගේ ඇස් වහලාය.
එදා උදෙන්ම මිනිහා නැග්ගේ සෙනඟ නැති බස් එකක්. පස්සෙන් බස් එකට නැග්ගා. කොන්දොස්තර කොලුවා බස් එක සිසාරාම බැලුවේ නැග්ග කෙනාව සොයා ගැනීමටයි. ඒ ටිකට් කැඩීමටයි.
එහෙත් බස් එකට නැග්ග කෙනා නැත. බස් එකට නැග්ග අපේ මිනිහාද එහි සිටිනවා. කොන්දොස්තරත් දැන් හොල්මන්ය. බස් එකට නැග්ග කෙනා නැත. කොන්දොස්තර හිතුවේ තමන් දැක්කේ හොල්මනක් කියායි.
අපේ මිනිහා බස් සීට් එකේ බාගෙට නිදි. දුරින් නැග්ග කෙනකු පරිද්දෙනි. මිනිහාගේ ඇස් දෙක වැහෙන්න ලොකු කණ්ණාඩි දෙකකි. කණ්ණාඩි නොදා ආ මගියා කොන්දොස්තර සෙව්වා. එහේම කෙනෙක් නැහැ. ඇත්තේ කණ්ණාඩි පැලඳි කෙනෙක්. ආයෙමත් කොන්දොස්තර සිතුවේ තමා නංවාගෙන එන්න ඇත්තේ හොල්මනක් කියායි.
මිනිහා ගමනාන්තයෙන් බැස්සා. කණ්ණාඩි දෙක ගලවා සාක්කුවේ දමා ගත්තා. කාර්යාලයට ගිය ගමන් අද බස් එකේ ටිකට් නොගෙන ඒමට භාවිත කළ ගණ දෙවි නුවණ ගැන ඔහු මිතුරන්ට කියමින් තමා කළ හපන්කම ගැන පම්පෝරි ගැහැව්වාලු.
